Max havelaar

Wat is er mis met katoen?
Katoenboeren in Afrika werken in lastige omstandigheden keihard om katoen te produceren, maar ze krijgen daar te weinig voor terug. Daardoor kunnen ze hun gezinnen amper onderhouden. Laat staan dat ze kunnen investeren in milieuverbeteringen en sociale projecten. Alleen al in West-Afrika proberen ruim 10 miljoen kleine katoenboeren hun hoofd boven water te houden.

Het Max Havelaar keurmerk richt zich op arme katoenboeren die een slechte positie hebben in de katoenketen. Door de handen ineen te slaan en zaken te doen onder eerlijke voorwaarden kunnen deze boeren en boerinnen hun situatie op eigen kracht verbeteren.

Ongeveer tachtig landen ter wereld produceren katoen. China, de VS en India zijn samen goed voor ongeveer 60% van de wereldproductie. Inmiddels heeft India met 5 miljoen ton de VS ingehaald. Koploper is China met 7 miljoen ton. Na de VS volgen Pakistan, Brazilië, Uzbekistan en Turkije, en daarna volgt de zogenaamde CFA-zone, zoals de tien katoenproducerende francofone staten in West- en Midden-Afrika gezamenlijk vaak aangeduid worden. De CFA-zone is goed voor rond de 1 miljoen ton katoen per jaar. De West-Afrikaanse katoenlanden Benin, Burkina Faso, Mali en Tsjaad horen tot de allerarmsten ter wereld en bungelen ook helemaal onderaan de Human Development Index. De uitvoer van ruwe katoen is in deze vier landen goed voor 50-80% van de totale export-inkomsten. De sector levert direct en indirect werk op voor tientallen miljoenen mensen, die dus voor hun broodwinning afhankelijk zijn van de katoenteelt.

Neem bijvoorbeeld Benin. In dit land is katoen jaarlijks goed voor ongeveer 70% van de exportinkomsten en 13% van het bruto nationaal product. Zeker 3 miljoen mensen zijn voor hun dagelijks brood geheel of gedeeltelijk afhankelijk van de katoen. Dat is veel, in een land met 9 miljoen inwoners. Daarvan moeten 7 miljoen het voor hun levensonderhoud doen met een inkomen van 1 euro per dag of minder. Zij leven dus op of onder het bestaansminimum. Het is voor katoenboeren en hun gezinnen dus van levensbelang dat zij een behoorlijke prijs voor hun katoen ontvangen.